Twee jonge meubelmakers uit Drente gaan op stap in Parijs en belanden in een kroeg op Montmartre. Omdat ze geen woord Frans spreken tekenen ze op een stuk papier een bierglas en steken daarbij twee vingers op, en ze worden op hun wenken bediend. De wufte dame achter de bar vermoedt dat zij nog wel iets meer in de zin hebben. Zij tekent een bed op het papier en laat dit met een verleidelijke blik aan het tweetal zien. Waarop de ene zijn maat aanstoot en fluistert:
"Verrek, die meid is helderziend! Hoe kan zij anders weten dat wij meubelmakers zijn?"