Een echtpaar maakte zich klaar voor een diner met gasten toen de vrouw merkte dat ze de slakken had vergeten. Ze woonden aan het strand, en dus vroeg ze haar man om naar zee te gaan en er een paar te zoeken. Terwijl hij de slakken verzamelde zag hij een beeldschone vrouw op blote voeten in de branding lopen. Ze begonnen een praatje, en voor hij het wist werd hij de volgende morgen wakker bij haar in bed.
"Nee toch! Mijn vrouw vermoordt me!" riep hij, terwijl hij zijn kleren bij elkaar griste en met de slakken de deur uit rende.
Hij stormde de trappen naar zijn huis op en gleed toen uit, zodat de slakken alle kanten op vlogen. Precies op dat moment ging de voordeur open en vroeg zijn woedende vrouw waar hij de hele nacht was geweest. Hij keek eerst naar haar en toen naar de slakken.
"Vooruit, jongens," riep hij, "we zijn er nu bijna."