Meneer van Zanten gaat regelmatig voor zaken naar Parijs. Op een gegeven moment zijn ze 12 en een half jaar getrouwd en zijn vrouw vraagt of ze mee mag. Van Zanten vindt het maar niks, maar hij kan ’t moeilijk weigeren. In Parijs vraagt zij of ze ook nog uitgaan; Parijs heeft immers zo'n beroemd nachtleven. Maar Van Zanten zegt dat ie moe is en bovendien nooit uitgaat. Maar ja, vrouwen krijgen nou eenmaal altijd hun zin, dus ze belanden toch bij een nachtclub. Ze staan daar voor de deur, de portier doet open en die zegt: “goedenavond meneer van Zanten”. Dat mevrouw van Zanten die denkt: “Wat is dat nou?”. Maar ja, die wil niet meteen stennis maken, dat ze zegt niks. Afijn, ze zitten lekker binnen, ze bestellen een drankje en ze zitten naar een striptease-danseres te kijken, die alleen nog maar een slipje aan heeft. Die danseres die komt naar voren en die zegt in de microfoon: "En wie trekt er mijn slipje uit?"

Waarop de hele zaak begint te roepen: "Van Zanten, Van Zanten, Van Zanten!" Dat mevrouw van Zanten wordt pisnijdig en die sleept d’r man mee naar buiten en die houdt een taxi aan. Achter in de taxi begint ze vreselijk te schelden. Ze maakt hem uit voor alles wat mooi en lelijk is. “Vuile viezerik dat je d’r bent, je gaat nooit uit he”. Draait die taxichauffeur zich om en die zegt: "Hé, Van Zanten, als die hoer te lastig wordt, je zegt het maar. Ik smijt ‘r zo de auto uit!"