Twee Engelsen, een oude dove vader en zijn zoon, reizen per trein door de Verenigde Staten. De vader doet een dutje. De zoon raakt in gesprek met een Amerikaan.
"Bent u wel eens in Londen geweest?"
"Zeker weten," zegt de Amerikaan enthousiast. "In de oorlog. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar boy oh boy wat heb ik daar een schitterende tijd gehad! Mooie stad, mooie vrouwen!"
"Heeft u in Londen misschien ooit Hazel Plymsbury ontmoet? Die werkte toen, als ik mij niet vergis, ook voor het Amerikaanse leger."
De mond van de Amerikaan valt open.
"Hete Hazel?!" roept hij verbaasd. "Of ik Hete Hazel heb gekend?! Oh boy, of ik die kende! Trouwens, ik niet alleen, hoor! Ons hele regiment kende haar. Hete Hazel was de matras voor hoog en laag!"
"Wat zegt die meneer, Reginald?" vraagt de inmiddels wakker geworden vader, een hand achter zijn oor houdend.
"Deze meneer zegt dat hij vroeger moeder wel eens heeft ontmoet."