Een man komt een schoenenwinkel binnen.
"Heeft u ook Bommel-schoenen?" vraagt de man.
"Jazeker," zegt de verkoper, "maar die zijn niet goedkoop, hoor. Die zijn gauw 550 gulden."
"Dat geeft niet," zegt de man: "Heeft u bruine?"
"Ja hoor," zegt de verkoper, "wat is uw maat?"
"Mijn maat is 43," zegt de man, "maar geeft u mij maar 41."
"Weet u dat zeker?"
"Ja." De verkoper brengt maat 41. De man trekt ze aan. Met kromme tenen loopt hij er op rond en zegt:
"Ze passen perfect: ik neem ze."
En hij betaalt 550 gulden.

De volgende dag komt de man weer terug. Die komt zijn schoenen ruilen voor een grotere maat, denkt de verkoper.
"Heeft u deze schoenen ook in het zwart?" vraagt de man.
"Ja," zegt de verkoper, "maar dat is wel net een ander model. Die zijn 600 gulden."
"Dat geeft niet," zegt de man:
"Ik wil ook zo'n paar."
"Maar nu wilt u zeker maatje 43?"
"Nee hoor, geef mij maar weer 41," zegt de man: "En ik hoef ze niet te passen. Pak ze zo maar in."
De verkoper pakt ze in, en de man betaalt 600 gulden. Als de man bijna naar buiten is gelopen, zegt de verkoper:
"Meneer, nou wil ik toch van u weten hoe het zit. Ik begrijp het allemaal niet. U koopt in twee dagen voor 1150 gulden aan te kleine schoenen..."
"Ik zal het uitleggen," zegt de man: "Mijn vrouw is er vandoor met mijn beste vriend. Mijn dochter speelt ergens de hoer, ik weet niet eens waar. Mijn zoon is verslaafd aan de heroine... Als ik 's avonds thuis kom en ik trek mijn schoenen uit, dan ben ik de gelukkigste man in de wereld."