Er was eens een man, Polikarpus Tak, die op vakantie was in Australië. Tijdens zijn vakantie wil hij ook op kangeroes jagen. Zo gezegd zo gedaan. 'S morgens om vijf uur wordt hij opgepikt door een jeep en ze trekken het land in.
Een paar uur later worden de eerste kangeroes ontdekt en paf meteen schieten ze er een stuk of drie neer. Polikarpus Tak helemaal in zijn sas en hij ziet er nog één aankomen.
Net op het moment dat de heer Tak wil schieten, komt er een man aangelopen met zjn broek op zijn enkels en begint de kangeroe stationair in zijn kont te te nemen.
"Gadverdamme," denkt Tak, "nu heb ik het wel gehad voor vandaag."

Tak gaat naar zijn hotel. Daar aangekomen krijgt hij echter weer zin om op kangeroes te jagen. Hij dus weer met de jeep het land in. In het begin ging het weer goed. De ene na de andere kangeroe wordt geschoten totdat hij nog een kangeroe wil schieten en er opnieuw een man aankomt die de kangeroe in zijn kont begint te nemen.
"Nou heb ik het helemaal gehad," denkt Tak.

Hij gaat naar de kroeg om de de nare situatie die hij heeft meegemaakt weg te drinken. In de kroeg aangekomen drinkt hij een paar pilsjes. Even later moet Tak naar de wc. Hij gaat naar de wc en daar aangekomen ziet hij een australiër met één been die zichzelf aan het bevredigen is. Tak loopt schreeuwend weg, stormt de wc uit en wil Australië gaan verlaten.
De barkeeper van het café houdt hem tegen en vraagt wat er aan de hand is. Tak antwoordt:
"Eerst ga ik kangeroe jagen en dan kom ik tot twee keer toe iemand tegen die de kangeroe in zijn kont neemt en nu kom ik hier een pilsje pakken en ga ik naar de wc en daar staat er een man met één been zichzelf te bevredigen. Is dat normaal hier?"
De barkeeper antwoordt:
"Ja, ik vind dat niks gek. Met één been kun je moeilijk kangeroes gaan vangen."