Een vrouw wordt ’s nachts wakker en merkt dat haar man niet in bed ligt. Ze trippelt naar de keuken en daar zit hij, met een hete kop koffie voor zich uit te staren. Hij veegt net een dikke traan van zijn gezicht.
"Wat scheelt er?" vraagt ze bezorgd.
"Ik herinnerde me plots hoe we elkaar twintig jaar geleden leerden kennen. Ik was net achttien en jij zestien, weet je nog?" vraagt hij stil.
De vrouw aait haar man over het hoofd, ontroerd omdat hij in zo’n gevoelige bui is.
"Ik weet het nog", fluistert ze.
De man slikt even, veegt nog een traan weg en zegt:
"Weet je nog hoe jouw vader ons betrapte op de achterbank van mijn auto?"
"Ja, dat herinner ik me!" lacht de vrouw.
De man gaat verder:
"Weet je ook nog hoe hij een geweer op mij richtte en riep: Ofwel trouw je met mijn dochter, ofwel stuur ik je voor twintig jaar naar de gevangenis!"
"Ja, dat herinner ik me ook", zegt de vrouw teder.
"Wel", zegt de man, terwijl hij nog een traan van zijn wang veegt.
"Ik zou vandaag zijn vrijgekomen."