Een man met een bochel en een man met een houten been zitten in een café. Tegenover dat café is een begraafplaats en daar tegenover staat hun huis.
Als het bijna middernacht is besluit de gebochelde de kortste weg naar huis te nemen; door het kerkhof over te steken. De man met het houten been, bijgelovig, loopt liever om.

De klok slaat 12 uur middernacht en, voor de doodsbange ogen van de gebochelde, opent een graf zich.
"Heb je een bochel?" klinkt het.
"J-j-j-a," stottert de man met de bochel.
"Hier met die bochel!" en de man kan opeens weer rechtop lopen!

Dolblij vertelt hij het verhaal even later aan de man met het houten been, die gigantisch baalt. Dus de volgende nacht besluit deze rond middernacht over het kerkhof te lopen.
En ja hoor, klokslag 12 uur gaat wéér een graf open en dezelfde stem vraagt:
"Heb je een bochel?"
"N-n-n-nee," zegt de man met het houten been.
"Geeft niets," klinkt het vanuit het graf, "hier heb je er een!"