De leraar Nederlands vraagt zijn leerlingen wat spreekwoorden op te noemen.
"Na regen komt zonneschijn," steekt Jaap van wal.
"Uitstekend," prijst de leraar hem, en geeft de beurt aan een ander.
"Gedeelde smart is halve smart," weet Kees.
Dan krijgt Gerrit, de grootste belhamel van de klas, de beurt.
"Een gek kan meer vragen stellen dan tien wijzen kunnen beantwoorden," dreunt hij op.
Enigszins beduusd vraagt de leraar Gerrit of hij misschien nog een ander spreekwoord kent.
"Ja hoor," antwoordt Gerrit olijk.
"Wie de schoen past, trekke hem aan."
De leraar wordt boos en roept tegen de jongen:
"En nu nog een! Maar pas op of ik haal de directeur erbij."
Stoïcijns vervolgt Gerrit:
"Veel geschreeuw, maar weinig wol."
De maat is vol en kwaad rent de leraar de klas uit om de directeur te halen. Gerrit gaat echter onverstoorbaar verder:
"Als de kat van huis is, dansen de muizen."
De hele klas barst in lachen uit.

Even later stappen de directeur en de leraar de klas binnen.
Het hinkende paard komt achteraan," mompelt Gerrit, net luid genoeg om het voor iedereen hoorbaar te laten zijn.
"Zo, jongeman, jij kent van die mooie spreekwoorden," zegt de directeur tegen Gerrit.
"Laat mij er dan ook eens een horen."
"Een ongeluk komt zelden alleen," begint Gerrit.
Verder komt hij niet, want hij wordt terstond de schoolbank uit gesleurd. Hij roept nog:
"Bezint, eer gij begint...," maar dat mag niet meer baten.
Gerrit krijgt er flink van langs en huilend weet hij nog uit te brengen:
"Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet."
Dan stuurt de directeur de jongen naar huis. Op de drempel van de school kijkt Gerrit nog één keer om en schreeuwt hard:
"Oost west, thuis best."