Gerrit komt stront lazerus thuis, hij laat zich voor dood neervallen in zijn bed naast zijn vrouw. Hij word wakker aan de poort van de hemel en St. Petrus zegt:
"Gerrit jongen, je bent gestorven in je slaap."
Gerrit, volledig uit zijn lood geslagen antwoordt:
"Dood? Ik kan niet dood zijn! Ik hou teveel van het leven! Ik wil terug naar huis!"
St. Petrus zegt:
"Je kunt alleen nog terugkeren als kip."
Gerrit antwoord:
"Zolang ik terug kan keren naar een boerderij dicht in de buurt van mijn huis, is het goed!"

Zo gezegd zo gedaan. Daar staat Gerrit, bedekt met veren en krabbend in de grond.
Een haan komt dichterbij en zegt:
"Ah, jij bent de nieuwe kip? Hoe is je 1e dag hier?"
"Niet slecht", antwoordt Gerrit de kip,"maar ik voel iets raars in mijn buik, alsof ik ga ontploffen."
"Je ovuleert", legt de haan uit, "vertel me nou niet dat je nog nooit een ei hebt gelegd? Ontspan en laat je volledig gaan, dat is heel normaal"
Gerrit luistert naar de haan en enkele oncomfortabele momenten later, voila een ei! Gerrit loopt over van emotie na zijn eerste kennismaking met het moederschap, met volle overgave legt hij nog een tweede ei. Terwijl hij zich klaarmaakt om ook nog een derde ei te leggen voelt hij een harde klap tegen zijn hoofd en hoort zijn vrouw schreeuwen:
"GERRIT WORD WAKKER, JE ZIT ONS HELE BED VOL TE SCHIJTEN!"