Henk is een arme sloeber. Geld heeft hij niet, hij is schamel gekleed, onverzorgd en broodmager. Hij kan zijn geluk niet op, als er plotseling een fraai gelijnde sportwagen naast hem stopt en een opwindend vrouwtje het raam naar beneden draait:
"Heeft u plannen voor vandaag?"
"Nee, mevrouw."
"Heeft u zin om met mij mee te gaan?"
Henk’s oren toeteren. Geen misverstanden, denkt hij.
"Ik heb geen cent, helaas", zegt hij.
De vrouw stelt hem gerust.
"Bij mij heeft u geen geld nodig."

Prima geregeld! Hij stapt in. Ze rijden door een dure villawijk. Voor een schitterend huis stoppen ze. Ze gaan naar binnen. In de slaapkamer zegt het vrouwtje:
"Zo kleedt u zich maar vast uit. Ik ben zo terug."
Henk weet niet goed of hij droomt of het echt meemaakt, maar het aanbod laat eigenlijk niets aan de fantasie over. Hij kleedt zich uit en legt het zaakje netjes op een stoel. Dan hoort hij voetstappen. Vol verwachting gaat hij staan. De deur gaat open. Daar staat het knappe vrouwtje, links en rechts heeft ze een jochie aan de hand en zegt:
"Kijk maar goed naar die magere klerenkast. Zo gaan jullie er ook uitzien, als je je bord spinazie niet leeg eet!"