Georges gaat zijn Japanse buurman, die een zwaar verkeersongeval gehad heeft, in het ziekenhuis bezoeken. Als hij in de kamer aankomt ziet hij zijn buurman in bed liggen, volledig in het gips en met allemaal slangetjes die uit zijn lichaam komen. De arme man ziet eruit als een mummie. De Japanner kan niet bewegen, alleen de ogen zijn vrij en hij lijkt te slapen. Georges, diep onder de indruk, blijft een tijdje stil naast het ziekenhuisbed staan. Plots spert de Japanner zijn ogen wijd open en roept:
"SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA!"
Dan slaakt hij een diepe zucht en sterft. De laatste woorden van zijn vriend blijven in het geheugen van Georges gegrift.

Op de begrafenis wendt Georges zich tot de diepbedroefde weduwe en moeder van zijn buur.
"Mijn innige deelneming."
Hij omhelst de beide dames en zegt hen dat Fujiko hem als laatste woorden "SAKARO AOTA NAKAMY ANYOBA, SUSHI MASHUTA" toegeroepen heeft.
"Weten jullie soms wat deze betekenen?"

De moeder valt in zwijm en de weduwe staart hem ongelovig aan. Georges dringt aan:
"Zegt het me ... wat heeft mijn goede buur nog willen zeggen?"
De weduwe:
"JE STAAT OP MIJN ZUURSTOFSLANG, UILSKUIKEN!"